An sin thionndaidh i ag ràdha:
a bheil e fìor gun cual’
thu gu bheil do ghaol geal àlainn
a’ pòsadh tràth Diluain?

Bhac mi ’n cridhe bha ’g èirigh
’nam bhroilleach reubte luath
is thubhairt mi: tha mi cinnteach;
carson bu bhreug e bhuam?

Ciamar a smaoinichinn gun glacainn
an rionnag leugach òir,
gum beirinn oirre ’s gun cuirinn i
gu ciallach ’na mo phòc?

Cha d’ ghabh mise bàs croinn-ceusaidh
an èiginn chruaidh na Spàinn
is ciamar sin bhiodh dùil agam
ri aon duais ùir an dàin?

Cha do lean mi ach an t-slighe chrìon
bheag ìosal thioram thlàth,
is ciamar sin a choinnichinn
ri beithir-theine ghràidh?

Ach nan robh ’n roghainn rithist dhomh
’s mi ’m sheasamh air an àird,
leumainn à neamh no iutharna
le spiorad ’s cridhe slàn.