chaidh mi staigh dhan aon taigh-òsda
son do sgiùrsadh as mo cheann;
h-uile glainne thog mi thaom do
mhaiseachd aist’ na deann.
chlaon mi tràth a-raoir dhan leabaidh
thusa ruagadh as le suain,
ach cha tug thu cead dhomh cadal
gus an deanainn duan

dh’iarrainn-sa bhi saor o d’ thòireadh
ach gu bheil sinn roinn o chéill:
do chumadh bhi an àit’ do shamhla,
agam bhios an fhéill.
dh’fhàg thu mi mar bhaothair gòrach bódhradh chàirdean le do chliù;
nuair a thig thu, chì iad nach eil
 mearachd ann am fhiù

chì iad sgurr a’ danns le saobh-shruth,
famh is iolair anns an ruidhl’,
stamh gu caomh ag altrum sùbh-làir.
mireadh mu an sùil.
chì iad mis’ is thusa sùgradh
bil ri bil, ar n-anail aoint’:
cniadachadh mar seo gu sìor, le
chéile b’e ar maoin

Speabhraídí

Chuaigh mé inné go dtí an chollchoill
Ar thóir cnónna fá choinne bí
Ach ní fhaca mé ach d’éadan
Mar chathú ar gach craobh.
Chuaigh mé inné go trá an chnuasaigh
Lón de ruacáin a bhaint
Nocht a huile bhlaosc péarla
D’áilleachtsa a lua.

Chuaigh mé isteach i dteach an leanna
Le tú a dhíbirt as mo cheann;
Le gach gloine a shlog mé steall do
Mhaise as go teann.
Chuaigh mé go luath chun na leapa
Le tú a ruaigeadh le suan,
Ach ní thabharfá cead dom codladh
Nó go ndéanfainn duan.

D’iarrfainn bheith saor ó do thóraíocht
Ach bheadh muid scartha ónár gcéill:
Do chuma a bheith in áit do shamhla,
Bheadh an-lúcháir orm.
D’fhág tú mé mar bhómán baoth
Mo chairde á mbodhrú le do chlú;
Má thig tú tchífidh siad nach bhfuil
Mearú orm fiú.

Tchífidh siad binn is marbhshruth,
Dallán is iolar insa ríl,
Feamainn go caoimh ar altram sú
Ag suirí faoina súile.
Tchífidh siad mis’ is tusa ag súgradh
Gob ar ghob, mar anáil amháin:
Ag muirniú mar seo de shíor, le
Chéile go raibh ár maoin.

Cruth Gaeilge le Dr Stiofán Ó Direáin

Èist ri Karen NicMhàthain a’ seinn ‘breisleach’